تیک ... تاک ... تیک ... تاک ... زمانی که نفسها در سینه حبس می شوند . زمانی که آرزوها در دلها جاری می شود . زمانی که یکسال با تمامی خوشی ها و سختیها به فراموشی سپرده می شود . زمانی که یاد تمامی عزیزان در دل تازه می شود . زمانی که فکر عیدی وسط قرآن بچه ها را به وجد می آورد . زمانی که بوی گل سنبل فضا را معطر کرده ! زمانی که آریایی معنا پیدا می کند . زمانی که .. زمانی که ... مجری تلویزیون می گوید ؛ آغاز سال نو مبارک ! زمانی که بوی عید و سال نو تمامی خانه ها را غرق در شادی می کند . و سال نو مبارک !!

باز هم سالی دیگر از راه رسید . نوروز 1385 بر همه بچه های خوب ایران و سراسر دنیا و خانواده های محترمشان مبارک باد. انشالله در سال جدید با یاری شما دوستان و سروران گرامی بتوانیم اس ام اس بارونی لایق و شایسته تمامی فارسی زبانان دنیا بسازیم.

جرعه جرعه شكفتن 

این بار بهاری ترین چکه های بارانی احساسم را با لهجه همه پروانه صفت  

های این دیار ، به آسمان نیلوفری دلهای زلال هدیه میکنم :

صداي پاي بهار را در همين نزديكي احساس ميكنم . بهار هميشه براي من تداعي سخاوت آسمان ، تبسم گلها ، برآشفتگي خواب كوهساران ، هياهوي بال پرندگان مهاجر ، رويش ، شكفتن و زيبائي بوده است . لحظه اي درنگ ميكنم و به مرور قافله شتابناك عمرم ، (به جويباري كه بي وقفه از كنارم مي گذرد و به درياي ميليونها روز و سال و قرن رفته مي پيوندد ) ، مي انديشم .

هي ...!! پشت سرت را نگاه كن ! در سالي كه گذشت چند تا دل را شكستي ؟! چند دل بدست آوردي ؟! اشك چند چشم را در آوردي ؟! بر روي چند لب ، لبخند نشاندي ؟! چند تا روح را آزردي ؟! چند روح را به پرواز در آوردي ؟! در چند وجود ، بوته ي محبت كاشتي ؟! ريشه ي كينه ي چند قلب را بارور كردي ؟! کدام نابسامانی را سامان دادی ؟! چه زخمهائی را التیام بخشیدی ؟! کدام بیچاره را چاره نمودی ؟! کدام روح آشفته را آرامش بخشیدی ؟! ........ يادت هست ؟؟؟!!!

اكنون در اين فصل پرسشهاي بزرگ ، موقع نگاه كردن به شگفتي ها و زيبائي ها و ترنم چشمه و باران  ، از خود مي پرسم : ‹‹ آيا تو هم به سمت شكفتن كوچيده اي ؟؟ در زيبائي روح خود كوشيده اي ؟؟ ببينم آيا در تو نيز ترنمي تازه ، زمزمه اي نو و هياهوئي بديع آغاز شده است ؟ ››

اين روزها مي خواهم به ‹‹ زيستن ›› بينديشم و دمي در پي ‹‹ راستي ›› و ‹‹ اعتدال در سخن و عمل ›› باشم . ميدانم كه در اين فصل پرواز ، اگر بهارانه نشوم ، چيزي از بهار را ادراك نخواهم كرد .

حالا كه روحم به اهتزاز در آمده و قلبم در بيكران سبز در پرواز است ، و زمان ، زمان زبان گشودن است و آواز ، ساز درونم را كوك ميكنم تا زيباترين آهنگ را بنوازد .

 سه تار دلم را ميلرزانم تا از آن موسيقي دلنشين عشق برخيزد . حالا ديگر بر شاخه هاي خشكيده وجودم  ، لبخند جوانه هاي تازه اميد را مي بينم . در اين روزهاي تقلب قلبها و احوال ، قلبم را از دست هاي نامحرم پس مي گيرم و به حريم دوست مي آورم . پرواز را تمرين ميكنم و حالم را از اسارت بي حالي و رخوت بيرون ميكشم و به نشاط مي رسانم . ميدانم كه در اين روزها اگر سراغ قلبم را نگيرم ، با بهار محرم نخواهم شد .

چه لطيف و شگفت و نكته آموز است دعاي آغازين سال و نخستين خواسته ها يم در آستانه بهار !

يا مقلب القلوب والابصار ، يا مدبر الليل والنهار ، يا محول الحول والاحوال

حول حالنا الي احسن الحال

دست به دامن آسمان می شوم و از او ميخواهم كه مرا به دست محبتي كه بر سر قلب و روحم مي كشد ، بنوازد . ميخواهم شيوه باغباني كشتزار لحظه هايم را از او بياموزم تا امسال را به داس بيهودگي نسپارم ودر هجوم ملخهاي غفلت و گياهان هرز هواپرستي ، باغ وجودم را آفت زده و پژمرده نبينم .

از بهار آفرين و كاروان سالار قافله ليل و نهار ميخواهم ، چنانم كند كه روز و شبهاي سال را به خورشيد ايمان و ستارگان عمل صالح روشن كنم .خداي من ! به من تواني بخش كه آوندهاي وجودم قطره قطره خلوص و جرعه جرعه صداقت باشد و شكفتن و بالندگي را تجربه كند .

ميدانم كه معبود من ، مرا روحي شفاف و زلال عطا خواهد كرد و مرا به سرزندگي و شور عاشقانه رهنمون خواهد شد .